Amalthea në Kretë emri i saj pastër shqip: ΔΕ = Dhi

Sqarime nga Libri “Teoria Ilire” nga Agron JahaDuke lexuar enciklopedine greke mbi kuptimin e emrit “Amalthea” gjejmë: Amalthea = “θεά του διαγωνισμού” – “Hyjnesha e konkurrencës” (?) Amalthea është e përfaqësuar si “Dhi” që ushqen me “Gji” fëminë e perëndisë në një shpellë të [[Kretës]] në malin “Aegaion” – “Goat Mountain” Ndonjëherë si një Dhi, duke u kujdesur nimfë Me prindër të pasigurt (e bija e Oceanus , Haemonius, Olenos, Ose-sipas Lactantius- “Melisseus” Ku qëndron e bukura sot të gjithë e dinë mire se “Amalthea” ishte Dhia (ΔE) e malit (ose, Nimfa ) mëma e perëndisë “Zeus” e cila ushqeu atë me qumështin e saj në një shpellë të malit Ida (AΔe, A’Δi – AΔi – Ata=mëmë-Dhia) kur ai ishte i vogël fëmi. Pra ky mal ruan emwrtimin e “Dhisë” si Amë, mëm/Dhia e Zeusit. Në fakt historiane grek dhe studjues të tjerë europiane në përpjekje për ti rrëshqitur të vërtetës por pamundur ti largohen asaj është e pranuar prej tyre se “Amalthea” do të thotë; “Qumësht- ushqyese” (a’mel/go) ose thënë më shqip duke ju referuar fjalës së pastër po shqipe; “Gji” dhe emërtimit të “Qumshtit” në dialektin e vjetër Geg kemi; mjel, t’mjel, të tamëlin, Am’el, të Ambël, – Mel (Mjaltë) pra Amel/thea = t’amël Dhie – qumësht Dhie, duke anashkaluar fjalën shqipe të pastër “DHI” Janë fjalët e pastëra shqipe “AMEL, T’AMEL, mel, mjel, i ambël, (qumësht)” të cilat gjenden të huazuara prej gjuhës shqipe në gjuhën, angleze, latine, greke etj. Ndalemi tashmë edhe njëherë tek emri; “AMALTHEA” duke ju referuar edhe shkrimeve të studjuesve të tjerë: Straboni, Gjeografia 8. 7. 5 (trans Jones.) (Gjeografi grek C1st BC për C1st AD): “Në histori është thënë se Zeus është ushqyer nga një Dhi atje [Aegion në Achaia], ashtu si Aratos [3 poet BC] ku thotë: ‘Dhi e Shenjtë, e cila, në histori, njihet “Gji”-dhënsja e Zeusit” Pra e shprehur qartë, që kemi një “Dhi të shenjtë” e njohur si “Amë”, “Mëm” e Zeusit vet, atëherë a nuk mund ta quajmë atë aq bukur akoma si në gjuhën e sotme shqipe; “Mëm/Dhia, Am/Dhia, Mamadhija” Thamë më sipër se origjina e fjalës; “Qumësht” buron prej fjalës shqipe; “Mar, mal, mil, mjel” të gjitha këto kanë kuptimin e fjalës shqipe; “Vjel” mar, tërheq, shkëpus prodhime të ndryshme sigurisht nga trupa të ndrushëm frut-dhënës. E sigurisht prej aty kemi pambarim fjalë të tjera si sinonime apo zhvillime semantike – normale të fjalës në pergjithësi dhe si një nga karakteristikat e gjuhës shqipe në tërësi. Shih shembujt më poshtë: Mel, mil, mjel, nga ku kemi; A’mel, = qumësht, i a’mël, ta’mel, t’mbël. Mel-mjaltë, mel-melisa-bletë, dhe i ambël (i ëmbël) άμπελ- ámpel = rush, hardhi. Emërtimit; Am’/Dhia duke i shtuar fjalën e sapo trajtuar shqipe Mel, Miel = qumësht, kemi; Amel/Dhia = t’amli i dhisë, qumësht Dhie, e vjela e mjela produkt i mama-Dhisë Në gjuhen greke Dhia quhet; “γίδα, gída – gjidha” e cila në fakt ka kuptimin; Aίγα, A’gji – ka/gji, Κα/τσί/κα – ka/ci/ka, me kuptimin e përgjithshëm “me Gji” me qumësht, Gji/dhënse, (nanny goat), ashtu si gjineka-gynaíka, (gjitare), grua-mëmë.

Për më shumë shikoni tabelën e mëposhtme ku fjalët hyjnore të gjuhës shqipe: “Mjel dhe t’a/mel (Qumësht)” kanë të njëjtin kuptim në shqip po e po nga ku kemi dhe emërtimin (A/M)EL/THEA = MËMËDHIA – Gji dhënse = Gjidha (Gída), vini re ato edhe në gjuhe të tjera: Shqip greq. latin. ang……… Qumësht Dhie γίδα gála lac caprarum goat milk Mjel dhinë γίδα gála lac caprarum goat milk Amalthea Gálaγίδα caprarlacum milkgoat Enciklopedi: Nonnus, Dionysiaca 28. 312 ff: “Një shpellë e vogël dikur ishte shtëpia e Zeusit, ku Dhia e shenjtë [Amaltheia] ka rolin e kujdestares-dadës me sisë (kasisë–kacicë-kacike) le të thithë qumështin e saj të çuditshm, kur edhe zhurma e mburoja të tronditura [e kujdestarit Kouretes] rrahur në anën e pasme duke lëshuar tinguj çeliku për të fshehur fëmijën e vogël me tingëllimin e tyre …” Diodorus Siculus, Biblioteka e Historisë 5. 70. 1 (trans Oldfather.) (Historian grek C1st BC): “I linduri [fëmija Zeus] jashtë në një shpellë të caktuar, ku ata i thanë që duhet ti shërbejnë për çdo nevojë dhe Nymfae ushqeu fëmijën me një përzierje e mjalti dhe qumësht prej sisës së dhisë e cili u emërua; “Amaltheia” (AIG -)… [Amaltheia] e cila “suckled sisë/dha” i dha gji fëmijës “Zeus” e më pas akorduar, e nderuar të prej tij me një mbiemër, duke u quajtur Aigiokhos -Aegis-mbajtur” Pra kemi; “Aigiokhos = Aegis-mbajtur” me gji mbajtsja, gji-ushqyesja” A’eg = A’ig – gji/dha – Dha Gji. Në gjuhën shqipe Keci i Dhisë quhet edhe; “Edh, Edhi” kjo për një arsye shumë të thjeshtë dhe llogjike, sepse “kecat” ose “Edh” – “’idhet” përpjetë kupthi me të katërtat kembët njëheresh, Dhia e malit sigurisht që njhet për zhdërvjelltësinë e saj si kafshë e lartësive, majave të larta-shkëmbore, simbol i tyre … Monedha që shohim në figurë është një monedhë e lashtë Maqedonase “Aigai” (B.C. c.470-460), Silver (argjend), 9.01g. Dhia e gjunjëzuar në të djathtë, sipër saj shkruar pastër ΔE. Rev. Katër-palëshe gdhendje katrore simbol i Zeusit – tetraskelon.AMALTHEA!

Ky është një fakt i pakundërshtueshëm në monedhë shkruhet shqip: “ΔΕ” e duke ditur që shkronja: Δ = Dh kemi; ΔΕ = DHI, pra kjo është Amalthea, Amëdhia, që ushqeu me gjirin e saj “Zeusin” perëndinë e parë të pellazgo-iliro-shqiptarve bijve të tij me të njëjtin emër “Shqipe Shqipetar” Libri “Teoria Ilire” nga Agron Jaha/ZgjohuShqiptar.info