Prova për demokracinë në Gaza: Vota e parë në 20 vjet

“Vesha rrobat e mia më të mira, ato që kam ruajtur nga ditët më të lumtura para luftës. Nuk kishte shumë njerëz në qendrën e votimit dhe kjo më zhgënjeu. Por unë jam ende e lumtur. Votova për herë të parë në jetën time dhe nuk mund të ndalem së shikuari gishtin tim të njollosur me bojë, provë se edhe unë e bëra këtë”.

Huda Badawi, një infermiere 24-vjeçare, duke folur në telefon për la Repubblica nga Deir al-Balah, thotë se i mori shumë seriozisht zgjedhjet komunale të mbajtura dje në qytetin e saj, njëkohësisht me pjesën tjetër të Bregut Perëndimor. “Një hap i parë, i vogël drejt rindërtimit.”

Në fund të fundit, Gaza nuk ka pasur votim që nga viti 2006, kur Hamasi fitoi zgjedhjet legjislative dhe, pas luftës së shkurtër civile me Fatahun, mori kontrollin e Rripit.

Votimi i djeshëm ishte padyshim një eksperiment.

Vetëm Deir al-Balah, qyteti bregdetar në qendër të Rripit të Gazës që shërbeu si strehë refugjatësh dhe qendër ndihme humanitare gjatë luftës, u zgjodh sepse nuk u pushtua kurrë nga izraelitët dhe është ende relativisht i paprekur.

Qendrat e votimit u ngritën në 12 vende të ndryshme – shkolla, klinika, tenda – dhe 70 mijë banorët u thirrën të votonin.

Pjesëmarrja, megjithatë, ishte e ulët: 21.2 përqind.

Votuesit ishin në gjendje të zgjidhnin, për herë të parë në njëzet vjet, përfaqësuesit e tyre nga katër lista me nga 15 kandidatë secila, me një kuotë të detyrueshme prej katër grash për parti.

15 më të votuarit do të formojnë këshillin e qytetit dhe do të zgjedhin kryetarin e ri të bashkisë nga radhët e tyre.

Autoriteti Palestinez (AP) donte që votimi të mbahej në Deir al-Balah, njëkohësisht me Bregun Perëndimor.

Kjo ishte një përpjekje për të demonstruar unitetin kombëtar dhe për të theksuar se Gaza është një pjesë integrale e sistemit politik palestinez.

Hamasi, i cili sundoi Gazën për 20 vjet dhe kreu sulmet e 7 tetorit, nuk mori pjesë në garë.

Ai refuzoi të nënshkruante dokumentet e regjistrimit që i angazhonin kandidatët për të mbështetur marrëveshjet e tij me Izraelin, duke përfshirë njohjen e shtetit hebre.

Megjithatë, të paktën një nga katër listat përbëhet nga figura pro-Hamas.

Prandaj, rezultatet do të shërbejnë për të vlerësuar ndjenjën publike.

Kjo është një provë vendimtare, pasi i vetmi sondazh në terren i kryer nga Qendra Palestineze për Politika dhe Kërkime Sondazhesh tetorin e kaluar – pas pranimit të fazës së parë të marrëveshjes së armëpushimit që e la Izraelin në kontroll të 53 përqind të Rripit – zbuloi se 41 përqind e banorëve ende mbështesnin militantët. Dhe vetëm 29 përqind preferonin Fatahun në vend të kësaj.

Në këtë peizazh politik të ndarë, katër listat e paraqitura ishin të natyrës qytetare, me kandidatë që shpesh i përkisnin klaneve familjare.

Ata i dhanë vetes emra të thjeshtë: Paqe dhe Ndërtim, Deir el-Balah i Bashkuar, E Ardhmja dhe Rilindja.

Dhe programet e tyre janë bazike, të orientuara drejt shërbimeve. “Nuk kemi nevojë për slogane, por për zgjidhje: ujë të pijshëm, energji elektrike, menaxhim të ujërave të zeza”, thotë Rabha al-Bhaisi, një votuese e intervistuar nga Al Jazeera.

“Sfida është të krijojmë një këshill bashkiak të aftë për t’i shërbyer popullsisë”.

Dhe në çdo rast, thonë vëzhguesit, gatishmëria e Hamasit për të mbikëqyrur zgjedhjet duket si një mënyrë për të sinjalizuar gatishmërinë e tyre për të bashkëpunuar me Autoritetin Palestinez – edhe më shumë në prag të negociatave të reja në Kajro, të cilat fillojnë sot.

Në Bregun Perëndimor, pjesëmarrja ishte gjithashtu e ulët: vetëm 42 përqind.

Votimi u shënua nga një zhgënjim i thellë me Autoritetin Palestinez, që rrjedh nga korrupsioni i tij, stanjacioni politik dhe mungesa e zgjedhjeve kombëtare që nga viti 2006.

Në shumë qytete, vetëm një listë po garonte dhe dihej paraprakisht se kush do të fitonte.

Pavarësisht pjesëmarrjes së ulët, OKB-ja i konsideroi zgjedhjet “të besueshme”, duke lavdëruar organizimin e saj.

Në Gaza, ishte e pasigurt, pasi asgjë nuk mund të dorëzohej. Dhe votimi duhej të ndalonte në orën 5 pasdite, dy orë më herët se gjetkë, sepse pa energji elektrike, numërimi duhej të bëhej në mes të ditës.

Back to top button
LAJMET E FUNDIT