Kompania Bello dhe hijet e errëta të trafikut të kokainës! Kush është narko-diplomati që lidhi Amerikën e Jugut me mafian shqiptare, “dora” që u dha Çopjave dhe klanit Çela
Nga një qëndrim në Paraguai, narko-diplomati Sebastian Marset, krijoi një aleancë kriminale me kartelin Çopja-Çela, një lojtar kyç në rrjetin Kompania Bello. kokaina boliviane udhëtonte nëpërmjet rrugëve ujore, e kamufluar në kanaçe boje dhe zbarkonte në portet evropiane.
Përmes këtij artikulli media e huaj “Debate Uruguay” ka rindërtuar lidhjen demografike, logjistike dhe simbolike midis trafikantëve të drogës uruguajane dhe një prej strukturave më të sofistikuara të krimit të organizuar global.
Në artikullin me titull “Marset dhe klani i pluhurit ballkanit: uruguaiani që lidhi Amerikën e Jugut me mafian shqiptare”, gazetari Facundo Nicoletti, ka treguar se si nuk ishte aspak rastësi që Sebastian Marset zgjodhi Paraguain si bazën e tij. Nga germa “23 de Abril” në Paraguai, uruguaiani koordinoi dërgesat, negocioi çmimet dhe koordinoi rrugët me saktësi që tejkalonte kërkesat operacionale. Roli i tij ishte demografik, ai përfaqësoi Amerikën e Jugut në një strukturë evropianë që kishte nevojë për kokainën boliviane, logjistikën e lumenjve dhe diskrecionin institucional.
Emisari nga jugu: Marset si operator demografik
Në këtë kuadër, klani shqiptar Çopja-Cela, nuk ishte klient, por partner. I udhëhequr nga Franc Çopja i cili vepronte në Dubai me një pasaportë të falsifikuar, karteli ishte pjesë e Kompanisë Bello, një rrjet prej të paktën 14 klanesh familjare me bazë në Shqipëri dhe me degë në Belgjikë, Holandë, Gjermani dhe Spanjë. Çopja u ekstradua për vrasje, por roli i tij shkoi përtej sferës kriminale, ai ishte mbështetësi financiar dhe diplomatik i një strukture që funksiononte si një organizatë kriminale shumëkombëshe.
Dy vëllezërit, Ervis dhe Ardian Cela u vendosën në Paraguai, ku mbikëqyrën logjistikën e mbledhjes dhe transportit. Ata nuk ishin thjesht operatorë, por kishin kontroll në kompanitë lokale, lidhje me politikën dhe aftësi për të lëvizur kontejnerë nga Villeta në Atewerp, Roterdam dhe Hamburg. Prania e tyre në Paraguai nuk ishte klandestine, por funksionale pasi duhet të që ishin sa më pranë lënëve të para dhe partnerë rajonalë, përfshirë këtu edhe Marsetin.
Çfarë u ofroi Marseti shqiptarë?
Marset ofroi atë që karteli shqiptar nuk mund të arrinte i vetëm, akses të drejtpërdrejtë në kokainën boliviane, operatorë të besueshëm në Paraguai dhe një rrjet të sofistikuar kamuflimi. Ai u koordinua me Diego Benitez, një biznesmen paraguaian i lidhur me klumbin Olimpia, firma e të cilit, Tupa SA, kamufloi drogën në kanaçe me bojë. Shenjat nëpër kontejnerë ishin : “sy rrufeje”, “simbol pafundësie”, “Singapori i kurorëzuar” , të cilat funksiononin si kode të brendshme gjurmueshmërie.
Midis viteve 2020 dhe 2021, dy dërgesa arritën në total 28 ton kokainë. Njëra mbërriti në Antverp (11.6 ton), një tjetër u sekuestrua në Hamburg (16.4 ton), sekuestrimi më i madh në historinë evropiane. Bisedat gjyqësore zbulojnë se Marset negocioi kompensim për humbjet, të tilla si 600 kg e vjedhura në Roterdam
Kompania Bello: Ndërveprimi i mafias dhe zgjerimi global
Rrjeti Kompania Bello nuk vepron në bazë të një hierarkie, por më tepër në bazë të ndërveprimit. Çdo klan menaxhon qarkun e vet, por bashkëpunon në logjistikë, mbrojtje dhe pastrim parash. Europol e përcakton atë si: “strukturë kriminale e decentralizuar me kapacitet për depërtim institucional dhe zgjerim territorial”
Marset e kuptoi këtë logjikë dhe u bashkua si partner rajonal. Amerika e Jugut siguroi drogën; Evropa infrastrukturën. Klani Çopja-Cela përdorte kompani fiktive në Dubai, Belgjikë dhe Republikën Dominikane për të pastruar asetet.
Soni Pepa, operatori financiar i kartelit, u arrestua në Punta Cana dhe u ekstradua për koordinimin e dërgesave nga Amerika e Jugut. Rrjeti investoi në hotele, lavanderi, supermarkete dhe pasuri të paluajtshme. Marset, me seli në Paraguai, ofroi diskrecion, territor dhe një rrjet operatorësh që flisnin gjuhën e kontrabandës.
Uruguai në gjurmueshmëri: kontejnerë, simbole dhe heshtje:
Uruguai shfaqet në raportin e gjurmueshmërisë si një pikë tranziti dhe pastrimi. Europol dhe Ministria e Brendshme Holandeze lëshuan një paralajmërim në lidhje me kontejnerët nga Montevideo në Roterdam. Simbole të ngjashme me ato të përdorura nga klani shqiptar u shfaqën në ngarkesat e sekuestruara në Uruguai. Lidhja nuk është vetëm logjistike: është simbolike.
Montevideo, me portin e saj të thellë dhe historinë e konfiskimeve, u bë një qendër e heshtur.
Marset, një shtetas uruguaian dhe paraguaian, vepronte në të dyja anët e sistemit. Ai mishëron ndërveprimin kriminal: një emisar që negocion me klanet ballkanike, kamuflazhon dërgesat dhe harton rrugë që kalojnë kontinentet.
Arkitektura kriminale dhe narko-diplomacia:
Marset nuk trafikonte vetëm drogë. Ai projektoi një arkitekturë kriminale që lidhte tre kontinente , pesë gjuhë dhe juridiksione të shumta. Lidhja e tij me klanin Çopja-Cela zbulon një formë të re të krimit të organizuar: strategjik transnacional, simbolikisht dhe demografikisht. Nga një qëndrim në Paraguai, një uruguaian arriti të koordinonte dërgesat që përfundonin në portet më të ruajtura në Evropë.